เรืองเล่าจากคนยุคหนึ่งถ่ายทอดมาสู่คนอีกยุคหนึ่ง เรื่องราวจาก ซอกหลืบแห่งความทรงจำ ที่คนในยุคที่ พระโขนง มีความเจริญและเป็นที่นิยมของคน ย่านชานเมือง ในแถบนั้น

พระโขนง ในความทรงจำ

พระโขนง ในยุคหนึ่งเป็นอะไรที่เฟื่องฟูมากคำบอกเล่าจากคนวัยเก๋าแต่ใหม่เก่าเรียก คนสองยุค จะเหมาะที่สุด ได้เผยเรื่องราวในสมัยวัยละอ่อนกระโปรงบานขาสั้นใ ห้ฟังว่าในสมัยนั้นด้วยความที่บ้านอยู่ชานเมืองย่านตะวันออก ห้างสรรพสินค้า ยังไม่มี ทางด่วนบางนา ยังไม่เกิด ที่เที่ยวของ วัยดอกไม้บาน ในยุคนั้นคงไม่พ้น พระโขนง เพราะที่นั่นไม่ไกลเกินไป และมีทุกอย่างครบมี ห้างสรรพสินค้า ไทยไดมารู ห้างเก่าแต่เก๋าแอร์เย็นฉ่ำ และ ห้างน้องใหม่ในย่านนั้น ห้างอาเชี่ยน  มีร้านขนมชื่อดังนามว่า ดังกิ้นโดนัท  มีรงภาพยนต์ หลายโรง ทั้ง พระโขนงรามา พระโขนงเธียร์เตอร์  โรงหนังเอเชีย ร้านขายของสาพัดอย่าง ตลาดสด ร้านอาหาร ที่สำคัญค่ำๆมีเสื้อผ้ามือสองเก๋ๆ รองเท้าแบรนด์เนมมือสอง เรียกได้ว่าที่นี่มีครบ

ยามเย็นหลังเลิกเรียนนักเรียนจากละแวกนั้น หรือ ใกล้เคียงต้องมาเดินส่ายกันย่านนี้ ทั้งไล่ตีกัน นัดสาวเดท วันหยุดจะคร่คร่ำไปด้วยผู้คนมากมาย มาเดินเที่ยว มาดูหนัง หรือ หาซื้อของต่างๆ มันเป็นช่วงเวลาที่ไม่น่าเชื่อว่า เมื่อถึงยุคนี้ พระโขนง ไม่เหลือความสนุกสนานแบบในวันวานอีกแล้ว เหลือแค่เป็นสถานที่ที่หนึ่งที่มี โรงหนังร้าง  มีคอนโดเกิดใหม่แทนที่โรงหนังเก่า ร้านดังกิ้นโดนัทไม่มีอีกแล้ว ร้านค้าต่างๆยังมีให้เห็นแต่ก็เงียบ ตลาดสดคึกคักแค่ตอนเย็นๆ ที่นี่ไม่หลงเหลือบรรยากาศแบบนั้นอีกแล้ว ความเจริญทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนไปเหลือไว้แค่เพียงความทรางจำที่กำลังจะเลือนหายไปตามกาลเวลา